Ushqimi që blen sot e mban gjallë fshatin që të ushqen nesër.
Ferma Jonë s'asht thjesht nji treg. Asht nji premtim: që paret e darkës tande t'shkojnë te duart që e rritën, po atë ditë, e jo te zinxhiri që i lë fermerit thërrime. Kur blen prej nesh, ti han ma mirë e, n't'njëjtën kohë, ndihmon nji familje me qëndru n'tokën e vet.
Kemi disa prej fermerëve ma t'mirë t'Evropës. E po i lëmë me u zhdukë.
N'Dukagjin, n'Rugovë, n'bjeshkët e Kelmendit e n'bregun e Lezhës, toka jep ushqim që bota do ta lakmonte. Por fermeri i vogël merr njëzet deri dyzet cent për kile, pasi t'kalojë e vjela nëpër katër a pesë duar. Çmimi pesëfishohet rrugës. Asgja prej atij çmimi s'i kthehet atij që u zgju n'agim.
Kështu fshatrat zbrazen. T'rinjtë ikin. Toka mbetet djerrë. E n'raftet e Prishtinës rri ushqim i sjellun prej nji kontinenti tjetër, kur lugina përtej kodrës s'po e shet dot t'vjelën e vet.
Kjo s'asht problem bujqësie. Asht plagë e nji populli. E ne e ndërtuam Ferma Jonë me e mbyllë.
Nji vend ku me rritë ushqim asht përsëri jetë e ndershme.
E shohim nji Kosovë e nji rajon shqiptar ku familja n'Kelmend a n'Rugovë s'asht e detyrume me ikë, ku toka punohet sërish, ku fëmijët rriten aty ku u rritën gjyshërit. Fillojmë prej Dukagjinit deri n'Alpe, e dera tjetër asht Tirana e ma tutje. Nji rajon i tërë i ushqyer prej dorës së vet.
DUKAGJIN · KOSOVË · ALPET SHQIPTAREHeqim ndërmjetësin. Ia kthejmë çmimin atij që e rritën.
Katër zotime që s'i thejmë kurrë.
Heqim zinxhirin
Pa grumbullues, pa raft supermarketi. Prej arës te dera, drejtpërdrejt.
Shesim para të vjelës
Kërkesa dihet para se me u vjelë gjësendi. Asgja s'shkon dëm, çdo rrugë asht plot.
Paguajmë po atë ditë
Jo për tridhjetë ditë, jo për nëntëdhjetë. Ditën që dorëzon, paret i bien n'dorë.
I vëmë emrin n'kuti
Çdo kuti e mban emrin e fermës. Lidhja mes teje e atij që t'ushqen s'fshihet kurrë.
Çdo porosi rrit fermën e radhës.
Kjo s'asht bamirësi. Asht motor. Sa ma shumë porosit, aq ma shumë mund të mbjellin, aq ma shumë ushqim ka për krejt.
- 1Ti porosit para të vjelës
- 2Fermeri paguhet drejt, po atë ditë
- 3Me t'ardhura t'sigurta, mbjell ma shumë
- 4Ma shumë prodhim, për gjithkënd
- 5Ma shumë fqinjë t'ushqyer prej vendit
- e prapë nga fillimi, gjithnjë ma e madhe
Çdo rreth e bën tjetrin ma t'madh. Fermat rriten, prodhimi shtohet, e ushqimi i mirë vendor bëhet i arritshëm për ma shumë njerëz, jo ma luks por normalitet.
Ne besojmë
Ushqimi i rritun nji orë larg s'duhet me i kushtu fermerit t'ardhmen.
Ai që ta rriti darkën e meriton emrin e vet mbi të.
Nji çmim i drejtë i paguar sot vlen ma shumë se nji premtim pas nëntëdhjetë ditësh.
Nji fshat i mbajtun gjallë vlen ma shumë se nji domate ma e lirë.
Me blé vendor s'asht bamirësi, asht ndërtim i nji vendi.
Toka s'duhet me mbetë djerrë sa kohë ka duar që duan me e punu.
Stina e nji lugine asht ma e mirë se rafti i nji kontinenti.
Çdo kuti asht nji votë për fshatin që duum me e pasë nesër.